تسكين و انزال نشود . و بدانند كه ديگر أشكال ، همه مضر است ؛ خصوصا كه مرد [ در ] زير بود و زن بالا . سزاوار آن است كه پيش از دخول ملاعبه نمايند و پستان را پاره [ يى ] به دست بمالند و بن ران او را به سرانگشت بخارند و سر آلت بر دهليز فرج بسايند تا كه شهوت زن غالب شود و هيئت چشم او به سرخى كشد و باشد كه نفس عظيم زند و چشم او منقلب گردد و مرد را در پاى خود سخت گيرد . بالجمله ، چون شهوت زن غلبه كند بايد كه به كار مشغول شوند و زبان زن را در دهان خود كشند و آلت را به سرعت و شدّت اندرون فرستند و به تدريج و ملايمت بيرون آرند . و هرگاه در منى جنبش افتد ، زن را درهم كشند و آب دهند و به هيچ وجه منى را باز نگيرند ، خاصه كه حركت كرده باشد . و جماعى كه چنين واقع شود ، باعث صحت وجود [ يعنى قضيب ] و موجب التقاء نطفه و ظهور مولود باشد . [ 1202 ] فايدهء [ سوم ] : عقب تخمه و ناگواريدن طعام و عقب استفراغ قوى و بىخوابى و پس از رياضت و ماندگى و رنج و حالت غم و انديشهء مفرط ، جماع نشايد كرد كه از كثرت تحليل ، بيم غشى و ضعف باشد . و خشك مزاجان را در گرما و سرماى قوى ضرر دارد . و همه كس را در [ آن ] حالت كه تن گرم شده باشد يا سرما يافته باشد ، پرهيز از اين كار واجب است . و اگر اتفاق افتد ، از پس گرم شدن سلامت‌تر از آن باشد كه از پس سرما يافتن . [ 1203 ] فايدهء [ چهارم ] : هيچ كس را پس از جماع آب سرد و شربت سرد نشايد خوردن ؛ زيرا كه استرخا و رعشه آرد و جگر را سرد كند و به استسقا كشد . و ايضا به آب سرد غسل نشايد كرد و خويشتن را از سرما و هواى سرد محفوظ بايد داشت ، زيرا كه اگر سرما به مسام اندر شود ، حرارت غريزى را ضعيف كند و تن را سرد سازد . [ 1204 ] فايدهء [ پنجم ] : گروهى برآنند كه ميان هر جماع كه مع الانزال باشد سه روز فاصله بايد داد . و كذلك در هر استفراغى ؛ لكن بايد دانست كه احوال همه كس در اين باب يكسان نيست : بعضى چنين باشند كه يك روز خود را باز نتوانند داشت و مع ذلك هيچ ضعفى پديد نيايد بلكه راحت و قوت يابند ، پس اعتماد بر شهوت و امتلاء منى بايد كرد . و كسى كه بر اين كار حريص بود و با وجود أدنى ضعف از ارتكاب آن باز نماند ، بايد كه